‘Mama, die mevrouw draagt geen stomme muts!’

‘Mijn mama is niet zo heel handig hoor’, aldus mijn net vierjarige zoontje tegen een vriendinnetje toen ik de koektrommel uit mijn handen liet vallen. Okay, okay, hij heeft dit wel eens uit mijn eigen mond gehoord, heb het vast eens in zijn bijzijn geroepen. Dat die kids ze vervolgens op een ander moment binnen passende context weten af te vuren, vind ik vaak verbijsterend van die ukkies.

Ik weet het nog goed: ‘geniet ervan hoor, voor je het weet gaan ze naar school, het huis uit etc.’ Clichéteksten op de vele geboorte felicitatiekaartjes van zowel zoon als dochter en o zo waar weet ik nu. Wat ik niet wist bij mijn eerste, en ook nooit kon bevroeden, is de impact die je als ouder hebt op je kind. Werkelijk alles nemen ze waar, absorberen ze en krijg je op de gekste momenten terug.

Sponzen

Wij ouders zijn 24/7 hun studieobject, vanaf jongs af aan hun levensvoorbeeld. Daar ben ik me niet altijd van bewust. ‘Stomme muts, riep ik nog wel eens als ik weer eens moest uitwijken voor een vrouw achter het stuur die niet in haar achteruitkijkspiegel durft te kijken of van ritsen al helemaal geen kaas heeft gegeten. ‘Mama, die mevrouw heeft geen stomme muts, ze draagt helemaal geen muts’, aldus de fijne waarneming van dochterlief vanaf de achterbank. Het woord muts vloog vanaf dat moment nog wel eens door de woonkamer. Sponzen noem ik het. De hele dag absorberen kids alles wat ze zien, ruiken, voelen, horen of proeven. Heel intens en puur in het moment aanwezig. 100% beleving op elk moment. Hoe jonger hoe intenser. Nou ja, bijna op elk moment. Zodra mijn zoontje zijn volledige aandacht aan Thomas de trein wijdde, was hij periodiek onbereikbaar. Inmiddels is hij 12 en is zijn treinfascinatie omgeslagen in gamen, het liefst elke dag.

Dat mag je niet zeggen!

Dat sponzen vergt voor ons ouders een behoorlijk bewuste blik op onze communicatie en gedrag. En laten we ons daar nu niet altijd van bewust zijn. ‘Mama, waarom reed je door rood’, ‘zei je dat die man een eikel was’, ‘nam je de telefoon niet op, ‘deed je een leugentje tegen die mevrouw’, ‘zei je dat die meneer een defect heeft in zijn bovenkamer, moest ik zeggen dat jij niet aan de deur kunt komen.’ Om maar wat te noemen. En dan heb ik het nog niet over de keren dat mijn dochter mij terechtwijst op mijn vloekuitingen: ‘Oh mama, dat mag je niet zeggen, van de meester krijg je dan straf.’

Dan hebben we het alleen nog maar over alles wat via onze mond de wijde wereld in komt. Ook non verbale communicatie laat vaak een onuitwisbare indruk achter op ons heerlijke kroost. Zo ook bij situaties waarbij manlief het niet met mij eens was, ik mijn best doe mijn ergernis te onderdrukken en mijn kaken op elkaar klem. Zodat we niet in het bijzijn van de kids in discussie hoefden te gaan. Denk je dat mijn zoon daar niet dwars doorheen prikte? Tuurlijk, sfeergevoelig als hij is vraagt hij in zulke situaties direct of ik soms niet meer praat omdat ik boos ben. Kedeng!

Bijsturen

Dat beginnen met praten van die kleintjes is al een mijlpaal, maar de gezichtsuitdrukkingen en passende intonatie slaat alles. Toen ze nog zo klein waren, lag ik geregeld dubbel. Ook als de omgeving het nog wel eens schokkend omdat de teksten niet altijd binnen hun fatsoensnormen pasten. Dat leren ze vanzelf door te oefenen en daarin mogen wij ze begeleiden, wat ik een dankbaar maar soms ook lastig proces vind. Ze geheel remmen vind ik weer een ander verhaal, zeker als ze nog zo klein zijn en dingen gaandeweg moeten ontdekken. Zolang ze zich lekker kunnen uiten en er van alles uitgooien zonder rekening te houden wat een ander ervan vindt, ze zijn zich immers vaak nog niet bewust van de lading van woorden, ontstaan de mooiste en meest grappige uitspraken. Dat wij dat zodra ze ouder worden meer gaan bijsturen, is logisch maar de eerlijkheid en oprechtheid van kleine kinderen is ongekend. Daar kunnen wij als volwassenen soms een voorbeeld aan nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.